Kilimanjaro beklimmen: de langzame klim in de lucht
Brenda Bliss
Kilimanjaro beklimmen: de langzame klim in de lucht
Je ziet de Kilimanjaro al lang voordat je hem bereikt. In eerste instantie lijkt het nauwelijks echt. De top zweeft boven de wolken, terwijl dorpen, boerderijen en stoffige wegen daaronder normaal verder gaan. Dan kom je dichterbij en begint de schaal logisch te worden. De berg rijst niet op uit een reeks pieken. Het stijgt alleen.
Dit alleen al heeft het tot de hoogste vrijstaande berg ter wereld gemaakt.
Dat isolement geeft de Kilimanjaro zijn aanwezigheid.
De ochtend van je klim begint rustig. Dragers sorteren hun spullen met geoefende snelheid, terwijl gidsen nog een laatste keer waterflessen, regenjassen en laarzen controleren. Iedereen ziet er ontspannen uit, behalve de klimmers die doen alsof ze niet te veel aan de top denken.
De eerste paar uur voelen bijna te gemakkelijk aan.
Je loopt door regenwoud dat dik is van vocht. Het zonlicht heeft moeite om door de bomen heen te breken. Modder blijft aan je laarzen plakken. Colobus-apen bewegen zich ergens boven je hoofd terwijl dragers je passeren met lasten die met alarmerend gemak in evenwicht zijn.
Je lacht een beetje om hoe fris je je nog voelt.
Dat verandert later.
Omdat Kilimanjaro beklimmen verslaat mensen in het begin niet. Het wacht.
Waarom de Kilimanjaro mensen overal vandaan trekt
Sommige bergen trekken klimmers aan vanwege technische problemen. Kilimanjaro trekt mensen aan omdat het mogelijk voelt.
Je hebt geen touwen nodig. Je hebt geen bergsportervaring nodig. Je hebt geen ijsklimvaardigheden nodig.
Maar je hebt wel geduld nodig.
Op 5.895 meter laat de Kilimanjaro je lichaam langzaam kennismaken met dunnere lucht, totdat zelfs simpele dingen inspanning gaan vergen. Bergop lopen wordt langzamer. Gesprekken worden korter. Je merkt dat mensen tijdens het klimmen rustig naar de grond staren, volledig gefocust op het ademhalingsritme.
Daarom blijft de berg voor zoveel mensen emotioneel.
Je arriveert en denkt aan de top.
Je vertrekt terwijl je aan uithoudingsvermogen denkt.
Kilimanjaro beklimmen
Waar de Kilimanjaro wordt gevonden
De Kilimanjaro staat bekend als de hoogste vrijstaande berg ter wereld en ligt in het noordoosten van Tanzania, vlakbij de Keniaanse grens in het Kilimanjaro National Park, op een hoogte van 5.895 (19.341 voet).
De berg heeft drie vulkanische kegels:
- Kibo
- Mawenzi
- Shira
Kibo houdt Uhuru Peak vast, het hoogste punt waar iedereen naartoe klimt.
De berg verandert sneller dan je verwacht
Eén reden waarom de Kilimanjaro zich zo vreemd voelt, is hoe snel de omgeving verandert.
Je hebt niet het gevoel dat je één berg oploopt. Je hebt het gevoel dat je door verschillende, op elkaar gestapelde werelden beweegt.
Het regenwoud: warm, nat, levend
De lagere hellingen voelen dicht en vochtig aan.
Je kleding blijft licht vochtig door zweet en vocht in de lucht. Het pad ruikt aards, bijna zwaar na een regenbui. Varens verdringen zich op het pad, terwijl wijnstokken aan bomen hangen die dik zijn van mos.
Je hoort constant water:
- Regen druipt van bladeren
- Kleine beekjes kruisen het pad
- Laarzen die in de modder drukken
Op deze hoogte voelt de Kilimanjaro zich vergevingsgezind.
Mensen lopen snel. Grappen verplaatsen zich gemakkelijk tussen klimmers. Iedereen heeft nog energie om rond te kijken.
Dan begint het bos langzaam dunner te worden.
De heidezone: waar de berg zich opent
De bomen verdwijnen vrijwel zonder waarschuwing.
Nu strekt het landschap zich breder uit. Reusachtige kruiskruiden stijgen op uit de aarde en zien er oud en vreemd uit, als planten van een andere planeet. Het pad voelt droger aan. In de loop van de middag wordt de wind krachtiger.
Dit is waar je voor het eerst de hoogte begint op te merken.
Nog niets dramatisch.
Gewoon kleine dingen:
- Op steilere stukken adem je harder
- Water verdwijnt sneller uit je lichaam
- De nachten worden koud genoeg om u herhaaldelijk wakker te maken
Het leven in het kamp verandert ook. Mensen bewegen langzamer na het eten. Sommige klimmers stoppen helemaal met het eten van maaltijden.
Je gids begint hetzelfde advies vaak te herhalen:
‘Loop langzaam.’
Op de Kilimanjaro is langzaam geen zwakte. Langzaam is overleven.
De Alpenwoestijn: waar de berg je begint te testen
Dit gedeelte verrast mensen het meest.
De berg voelt plotseling kaal aan. Geen bomen. Weinig wild. Bijna geen geluid behalve de wind die over de rotsen schrapt.
De grond ziet er vulkanisch en droog uit en strekt zich eindeloos uit naar steile hellingen boven je.
Inmiddels heeft hoogte bijna iedereen op een andere manier beïnvloed.
Sommige klimmers worden stil. Anderen ontwikkelen hoofdpijn. Zelfs kleine bewegingen in uw tent beginnen langzamer aan te voelen dan normaal.
Je merkt hoe vaak gidsen de gezichten zorgvuldig controleren.
Ze letten op hoogtesymptomen:
- Duizeligheid
- Misselijkheid
- Verwarring
- Extreme vermoeidheid
Tijdens het diner worden de gesprekken korter. Iedereen weet dat de topavond nadert.
Summit Night: het deel dat niemand volledig uitlegt
Je wordt rond middernacht wakker.
De tent voelt bevroren aan. Laarzen aantrekken wordt vervelend omdat je vingers nauwelijks meewerken in de kou. Buiten flikkeren koplampen door de duisternis terwijl gidsen stilletjes thee uitdelen.
Niemand lijkt helemaal wakker.
Dan begint de klim.
Dit is het moeilijkste deel van de Kilimanjaro.
Niet omdat het terrein technisch is. Omdat je lichaam bij elke stap begint te onderhandelen. Zuurstof voelt beperkt. De kou nestelt zich in je handen en gezicht. De helling lijkt nooit af te vlakken.
Je loopt urenlang langzaam omhoog in het donker.
Eén stap.
Dan nog een.
Dat is alles wat jouw wereld wordt.
Rond 05.00 uur verandert er iets. De horizon begint oranje te gloeien achter de wolken onder je. Opeens besef je hoe hoog je bent.
Mensen houden helemaal op met praten.
Sommigen huilen bij de top zonder dat ze dat verwachten.
Niet omdat het bereiken van Uhuru Peak triomfantelijk voelt op de filmachtige manier waarop mensen zich dat voorstellen. Het voelt verlichtend. Emotioneel. Rustig.
Je staat naast het bord, uitgeput genoeg om te vergeten goed te poseren voor foto's.
Dan kijk je uit over gletsjers, wolken en zonlicht dat zich over Afrika onder je verspreidt.
En gedurende een paar minuten verdwijnt de uitputting.
Aanbevolen Safari-pakketten
Het kiezen van de juiste Kilimanjaro-route
De route die je kiest verandert je ervaring volledig gezien de verschillende terreinen, uitdagingen en intensiteit, het weer en zoveel andere factoren.
Machame-route: steiler, schilderachtig, sociaal
De Machame Route voelt vanaf het begin actief aan.
De paden klimmen steil door het bos voordat ze uitmonden in dramatische bergkammen en valleien. Kampen voelen vaak druk aan omdat deze route veel klimmers trekt.
Mensen kiezen voor Machame omdat:
- Het landschap verandert voortdurend
- Acclimatisatie werkt goed gedurende 6-7 dagen
- De succespercentages op topconferenties blijven relatief hoog
De berg voelt hier sociaal aan. Je ontmoet klimmers van overal.
Lemosho-route: langzamer, stiller, beter voor acclimatisatie
Lemosho begint rustig aan de westkant van de berg.
Je besteedt meer tijd aan het geleidelijk aanpassen aan de hoogte, waardoor je lichaam een betere kans krijgt om zich goed aan te passen.
Deze route voelt al vroeg rustiger en minder druk aan.
Je merkt:
- Breder landschap
- Langere wandeldagen
- Beter tempo voor aanpassing van de hoogte
De meeste ervaren gidsen geven de voorkeur aan langere routes als deze voor succes op de top.
Marangu-route: De huttenroute
Marangu voelt meteen anders omdat je in hutten slaapt in plaats van in tenten.
Dat klinkt gemakkelijker, en fysiek helpt het sommige klimmers beter te rusten. Maar kortere routes hier verkorten de acclimatisatietijd aanzienlijk.
De route voelt directer, minder geleidelijk aan.
Dat wordt belangrijk op hoogte.
Beste tijd voor het beklimmen van de Kilimanjaro
Timing verandert alles op de berg.
De beste periodes zijn:
- Januari tot maart
- Juni tot oktober
Tijdens deze maanden:
- Paden blijven droger
- De zichtbaarheid van de top verbetert
- Neerslag wordt minder storend
Maar de omstandigheden veranderen nog steeds snel. Kilimanjaro creëert zijn eigen weerpatronen.
Je kunt de dag in de zon beginnen en uren later in ijskoude mist eindigen.
Wat mensen het meest onderschatten
Mensen denken dat fitness de Kilimanjaro bepaalt.
Hoogte beslist veel meer.
Je zult extreem fitte klimmers zien worstelen, terwijl langzamere klimmers de top comfortabel bereiken omdat ze het juiste tempo hebben.
De berg beloont geduld meer dan kracht.
Dat is de reden waarom gidsen voortdurend ‘pole pole’ herhalen.
Langzaam. Langzaam.
Wat u zich nog lang na de top zult herinneren
Je zult niet elke hoogtemarkering onthouden.
Je zult het je herinneren:
- Hoorlaarzen kraken vulkanisch grind in het donker
- Zonsopgang boven de wolken bekijken
- De stilte tussen klimmers nabij de top
- Hoe emotioneel mensen worden na het bereiken van de top
Dat is wat Kilimanjaro beklimmen geeft je.
Geen troost.
Perspectief.
Klaar om de Kilimanjaro te beklimmen
Kilimanjaro vereist geduld, voorbereiding en respect voor hoogte. In ruil daarvoor geeft het je een van de sterkste reiservaringen van Afrika.
Wacht niet,
boek vandaag nog deze avontuurlijke safari
Laagseizoen
Okt, november, maart, april, mei
Hoogseizoen
Juni, juli, augustus, september, december