Honing das
De Afrikaanse bush is de thuisbasis van een groot aantal wilde dieren en herbergt een groot aantal verschillende soorten dieren en vogels, variërend van klein tot groot. Onder deze dieren bevindt zich een honingdas, die deel uitmaakt van de wezelfamilie.
Algemeen bekend als ratel in het Afrikaans, is een honingsdas verwant stinkdieren, fretten, veelvraat, otters En andere dassen inclusief.
A honing das is een van de meest fascinerende wezens die je ooit zult tegenkomen tijdens je bezoek aan enkele van de opmerkelijke plaatsen waar ze in Afrika voorkomen. Je zult onder de indruk zijn van zijn veerkracht, pure durf en opmerkelijke overlevingsvaardigheden in de jungle.
De naam ‘honingsdas’ ontleent hij aan wat zijn favoriete eten lijkt te zijn: honing. Wat ze echter eigenlijk willen eten, zijn de bijenlarven die in honing voorkomen.
Je vraagt je misschien af: wat maakt dit kleine wezen zo onbevreesd? Ten eerste heeft dit kleine wezen dik en grof haar op zijn huid dat grotendeels zwart is met brede grijze vlekken op zijn rug die bestand zijn tegen steken en beten van zowel giftige wezens als roofdieren.
Na een hap kan een honingsdas het bewustzijn verliezen, maar dan wakker worden voor een jacht of zich tegoed doen aan zijn aanvaller. Deze eigenschap stelt hem in staat aanvallen te doorstaan waardoor andere dieren niet het geluk zouden hebben dat de eigenschappen van een honingsdas uitgeschakeld zouden zijn.
Bovendien is de honing das is gezegend met een gedrongen, afgeplat lichaam met korte, sterke benen, samen met woeste klauwen en scherpe tanden, waardoor het een potentieel formidabele tegenstander is die in staat is een prooi aan te pakken die veel groter of feller is.
Honingsdas op gras
Het honing das heeft ook een stinkende vloeistof die net zo krachtig is als die van een stinkdier dat in een klier is opgeslagen. Normaal gesproken is de vieze geur bedoeld om territorium af te bakenen, maar een honingdas laat de stinkende geur vrij in gevallen waarin hij zich bedreigd of bang voelt om zichzelf te beschermen.
Hoewel ze allebei een stinkende geur afgeven, blijft de geur van de honingsdas niet zo lang hangen als die van zijn familielid, het stinkdier. Maar de boodschap ‘laat me met rust’ komt nog steeds over.
Heeft een honing das Heb je een lieve persoonlijkheid? Het eenvoudigste antwoord op deze vraag is nee. Het zou moeilijk zijn om een dier te vinden dat meer twistziek is dan onze beroemde ratel.
Het kleine maar onbevreesde wezen begint nooit gevechten die hij niet kan afmaken. Met als bijkomend voordeel dat hij een stevige en losse huid heeft, waardoor hij zich gemakkelijk kan omdraaien en een tegenstander kan aanvallen die hem bij de achterkant van zijn nek heeft gegrepen, is een ratel niet iets om mee te rommelen.
Habitat van een honingdas.
A honing das is een zoogdier afkomstig uit gebieden in Afrika en West-Azië. In Afrika wordt hij het meest aangetroffen in de gebieden ten zuiden van de Sahara, van de westelijke kaap in Zuid-Afrika tot het zuiden van Marokko en het zuidwesten van Algerije.
Ondertussen wordt het in Azië aangetroffen in de Kaspische Zee van West-Azië, Turkmenistan, Afghanistan, Nepal en West-India. Hoewel ze voornamelijk in droge gebieden leven, zijn ze ook te vinden in bossen en graslanden, omdat ze goede zwemmers zijn en gemakkelijk in bomen kunnen klimmen.
Honingdas in het wild
Ondersoorten van honingdassen
De honing das werd in de 19e en 20e eeuw onderverdeeld in verschillende ondersoorten op basis van de grootte en de mate van witheid of grijsheid op de rug.
Sinds 2005 worden echter 12 ondersoorten als geldig erkend van de 16 zoölogische soorten die als ondersoort zijn beschreven en voorgesteld. Sommige van deze ondersoorten omvatten het volgende;
Indiase Ratel: Deze zijn kleiner van formaat met een lichtere vacht en hebben een minder duidelijke laterale witte band die de bovenste witte en onderste zwarte delen van het lichaam scheidt. De Indiase ratel wordt vaak aangetroffen in West-Midden-Azië.
Buiten de voormalige Sovjet-Unie wordt de soort echter aangetroffen in Afghanistan, Iran, West-Pakistan en West-India.
Nepalese Ratel: Deze hebben veel langere wollige jassen en hebben overgroeid haar op hun hielen. De Nepalese ratel komt het meest voor in Nepal en de gebieden ten oosten daarvan.
White-backed Ratel: Deze onderscheiden zich doordat hun gehele bovenzijde, vanaf het gezicht tot halverwege de staart, puur roomwit is met kleine sporen van zwarte haren. Ze komen voor in gebieden in West-Afrika en Zuid-Marokko.
Zwarte Ratel: Deze komen vaak voor in Ghana en het noordoosten van Congo en hebben een huid die volledig zwart is en een dunne en harde lucht heeft.
Het Tsjaadmeer Ratel: Gevonden in de Sahel en gebieden van Soedan, heeft het Tsjaad-ratelmeer een zeer lange vacht op zijn rug, bestaande uit zuiver witte borstelharen tussen de fijne zwarte ondervacht. Het mist de gebruikelijke witte haren in het lumbale gebied, wat de onderscheidende factor is van andere soorten.
Gespikkelde ratel: Deze worden voornamelijk aangetroffen in Sierra Leone met een normaal dichte witte vacht over de kruin, die begint uit te dunnen over de nek en schouders en doorgaat naar de romp waar deze vervaagt in zwart. Ook heeft hij een extra onderkies aan de linkerkant van de kaak.
Turkmenië Ratel: Deze zijn vergelijkbaar met de Indiase en Nepalese ratel, maar onderscheiden zich door hun grotere omvang en smallere postorbitale vernauwing. Hun natuurlijke habitat bevindt zich voornamelijk in Turkmenistan
Honingdas loopt
Honingdasdieet
Van de wezelfamilie heeft de honingsdas het minst gespecialiseerde dieet, variërend van kleine tot grote diersoorten. Met zijn lange klauwen is de honing das heeft toegang tot het grootste deel van zijn voedsel door holen op te graven 9 voet (3 meter) lang en tot 5 voet (1,5 meter) diep.
Vanwege de grootte van de holen die ze graven en die uiteindelijk kaal blijven, gebruiken honingdassen ze uiteindelijk als rustplaatsen.
Soms worden holen van grootoorvossen, Kaapse vossen, gele mangoesten en springhazen door honingdassen als rustplaatsen ingenomen.
Bovendien plunderen honingdassen, zoals hun naam doet vermoeden, bijenkorven op zoek naar bijenlarven en honing, wat als hun favoriete voedsel wordt beschouwd. Ook maken ze lekkernijen van insecten, vogels, kikkers, knaagdieren, eieren, schildpadden, hagedissen en schildpadden.
Vegetatie, wortels, bollen en wat sappig fruit zoals bessen komen ook op hun borden terecht.
Omdat het extreem onbevreesde wezens zijn, is er getuige geweest van het wegjagen van sommige honingdassen leeuwenwelpen van een moord.
In de dierentuinen krijgen honingdassen vlees te eten.
Ook krijgen ze één keer per week een botje om op te kauwen en krijgen ze wat fruit aangeboden om de warme dag af te koelen. Natuurlijk wordt een schepje honing altijd zeer gewaardeerd, gezien het feit dat het dat is
Honingdas voedt zich met bijenlarven
Aanbevolen Safari-pakketten
Gezinsleven
Honingdassen leven meestal graag alleen in losse boerderijen, maar ze ontmoeten elkaar soms op hun favoriete plekken om aan elkaar te snuffelen en aan het einde van de dag te spelen om de grond te markeren.
Na de bevruchting, het vrouwtje honing das wordt alleen gelaten om haar jongen te produceren en groot te brengen. Een kinderkamer wordt door de aanstaande moeder uitgegraven en er wordt een laag gras klaargemaakt waar een baby in kan slapen
Na een draagtijd van 7 tot 10 weken wordt er een welp geboren. Honingdassen krijgen echter zelden twee jongen. Bij de geboorte is het pasgeboren jong haarloos, wat lijkt op een roze huid, en blind.
Na een week begint de huid te veranderen van roze naar grijs, waarna er fijn grijs haar groeit. Na een week beginnen witte strepen te verschijnen.
Op de leeftijd van ongeveer 3 maanden is de kleine honingdas bijna een perfecte mini van zijn ouders. De perfecte leeftijd voor volwassenheid is wanneer de honingsdas 6 maanden is, maar hij wordt pas geacht klaar te zijn om op eigen kracht op pad te gaan als hij tussen de 14 maanden en 2 jaar oud is. Dit komt omdat ze belangrijke jacht- en overlevingsvaardigheden moeten leren.
Kleine honingdas
Behoud
Verschillende soorten honingdassen worden beschouwd als bedreigde dieren, waarbij menselijke aantasting in hoge mate wordt beschouwd als de belangrijkste factor die voornamelijk hun voedselvoorziening vermindert.
Sinds honing dassen voeden zich ook met vogels, dit maakt ze super onvriendelijk tegenover pluimveehouders die iedereen doden die ze op hun vogels azen.
We weten allemaal dat honingdassen van honing houden, maar dat geldt ook voor mensen. Bijenhouders zijn zeker niet van plan hun bijenkorven met honing af te staan aan deze kleine beestjes, dus bedenken ze maatregelen om te voorkomen dat deze ratten er toegang toe krijgen.
Omdat honingdassen niet kunnen springen, hebben imkers eenvoudigweg hun toevlucht genomen tot het vastzetten van bijenkorven op een paar meter hoogte van de grond.
Conclusie
Omdat de Big Five altijd als het middelpunt van elke safari worden beschouwd, herinnert de honingdas ons er op vriendelijke wijze aan dat de Afrikaanse wildernis enorme, unieke dieren in het wild herbergt, elk met zijn eigen prachtige verhaal over leven en overleven.
Honingdassen zijn absoluut een van die wezens wiens fascinerende unieke gedrag na een ontmoeting met hen blijvende herinneringen zou opleveren. Of u nu het geluk heeft er één te spotten tijdens een gamedrive in het wild of in de dierentuin, van deze wezens zult u nooit genoeg hebben.
Neem contact op met Serengeti Mara-experts vandaag hebben we een volledige gamedrive-ervaring in de Afrikaanse wildernis met onze uiterst bekwame en professionele gidsen uitgerust met uitgebreide kennis over alle uitgestrekte soorten dieren in het wild die de Afrikaanse jungle te bieden heeft.
Wacht niet,
boek vandaag nog deze avontuurlijke safari
Laagseizoen
Okt, november, maart, april, mei
Hoogseizoen
Juni, juli, augustus, september, december